لغت نامه دهخدا
جرقه. [ ج ِ رِق ْ ق َ ] ( اِ ) خدرک. شرر. شراره. ابیز. استاره. ستاره. ( یادداشت مؤلف ).
جرقه. [ ج ِ رِق ْ ق َ ] ( اِ ) خدرک. شرر. شراره. ابیز. استاره. ستاره. ( یادداشت مؤلف ).
(جِ رَ قِّ ) (اِ. ) ۱ - ریزة آتش که از زغال یا هیزم در حالِ سوختن به هوا بجهد. ۲ - برق آنی و کوچک که از اتصال ناگهانی دو سیم برق بوجود می آید.
۱. ریزۀ آتش که از زغال یا هیزم که در حال سوختن است جدا شود و به هوا بجهد، شراره، اخگر.
۲. [مجاز] فکری که به ناگهان به ذهن خطور کند.
ریزه آتش که اززغال یاهیزم درحال سوختن جداشود
( اسم ) ریز. آتش که از زغالی که در حال احتراق است جدا گردد و بهوا جهد.
خدرک شرر شراره ابیز استاره ستاره .
{spark, sparkover} [فیزیک] تخلیۀ الکتریکی زودگذر براثر فروریزش الکتریکی ناگهانی هوا یا هر مادۀ دی الکتریک متـ . تخلیۀ جرقه ای spark discharge
یک جرقه یک ذره فروزنده است. جرقه ممکن است توسط دستگاه های آتش کاری، فلزکاری یا به عنوان یک محصول جانبی از آتش سوزی، به ویژه هنگام سوزاندن چوب تولید می شود.
جرقه های فلز ذوب شده می توانند در هنگامی که فلز گرما داده می شود ایجاد شود. فرایندهایی چون جوشکاری با قوس الکتریکی، فرایند بسمر از جمله این فرایندها هستند.
جرقه (فیلم ۲۰۰۶). جرقه ( به هندی: Chingaari ) فیلمی محصول سال ۲۰۰۶ و به کارگردانی کالپانا لاجمی است. در این فیلم بازیگرانی همچون میتون چاکرابورتی، سوشمیتا سن و آرجون ساهنی ایفای نقش کرده اند.
scintilla
ریزة آتش که از زغال یا هیزم در حالِ سوختن به هوا بجهد.
برق آنی و کوچک که از اتصال ناگهانی دو سیم برق بوجود میآید.