مطهره

لغت نامه دهخدا

( مطهرة ) مطهرة. [ م َ هََ رَ / م ِ هََ رَ ] ( ع اِ ) ظرفی که بدان طهارت کنند و آب دست دان. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). آبدستان. ( دهار ). آفتابه و ظرف آب که بدان وضو کنند. ( غیاث ). ابریق. آفتابه. کوزه که در آن آب کنند و در سفر با خود دارند و به ستور یا کجاوه و پالکی یا ارابه آویزند و عوام الناس متاره گویند. قمقمه. ابریق چرمین. ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ) :
در قوصره همی به سفر خواست رفت جان
ز آن برگرفت سفره درخورد و مطهره.ناصرخسرو.که بیاور مطهره اینجا به پیش
تا بشویم جمله را با دست خویش.مولوی.در طهارت زاهد عبدالحقی
از کلاه زردکش بین مطهره.نظام قاری ( دیوان چ استانبول ص 25 ).و رجوع به متاره شود.
- امثال :
مطهره به گرو رفته است ؛ به کسی اطلاق کنند که دارایی خود را از دست داده باشد.
|| غسلخانه. ج ، مطاهر. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ).
مطهرة. [ م َ هََ رَ ] ( ع اِ ) سبب طهارت ، و منه الحدیث : السواک مطهرة للفم مرضات للرب ؛ یعنی مسواک سبب پاکی و نزاهت دهان و خشنودی خداوندجهان است. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ).
مطهرة. [ م ُ طَهَْ هََ رَ ] ( ع ص ) پاک و پاکیزه. ( از ناظم الاطباء ). پاکیزه. ( تفسیر ابوالفتوح ج 1 ص 104 ) : و لهم فیها ازواج مطهرة و هم فیها خالدون. ( قرآن 25/2 ). مرفوعة مطهرة. ( قرآن 14/80 ). رسول من اﷲ یتلوا صحفا مطهرة. ( قرآن 2/98 ).
- روضةمطهرة ؛ قبر پاک و پاکیزه و مقدس. ( ناظم الاطباء ).

فرهنگ معین

(مُ طَ هَّ رَ یا رِ ) [ ع . مطهرة ] (اِ. ) ابریق ، آفتابه .

فرهنگ عمید

مطهّر (زن ).
۱. ابریق، آفتابه.
۲. ظرف آبی که با آن وضو بگیرند.

فرهنگ فارسی

ابریق، آفتابه، ظرف آب که با آن وضوبگیرند، مطاهرجمع
( اسم ) مونث مطهر جمع : مطهرات .
پاک و پاکیزه پاکیزه

فرهنگ اسم ها

اسم: مطهره (دختر) (عربی) (مذهبی و قرآنی) (تلفظ: motahhare) (فارسی: مطهّره) (انگلیسی: motahhare)
معنی: پاک و مقدس، منزه، مؤنث مطهّر، مؤنث مطهر

دانشنامه اسلامی

[ویکی الکتاب] معنی مُّطَهَّرَةٍ: پاک شده - پاکیزه
ریشه کلمه:
طهر (۳۱ بار)
منظور از «مُطَهَّرَه» پاک بودن آن از هر گونه شرک، کذب، دروغ و باطل است، و مطهّر از این که شیاطینِ جنّ و انس در آن دخالت کنند.
[ویکی فقه] مطهره (قرآن). یکی از اوصاف قرآن مطهره می باشد.
«مطهره» یکی از اسامی و صفات قرآن است: «مرفوعة مطهرة». در آیه ۲ سوره بینه نیز به آن اشاره شده است.
وجه تسمیه
قرآن از هر گونه شرک و شبهه و شک ، دروغ و باطل ، تحریف و تغییر و اختلاف و هر چیز دارای شائبه بدی و نقصان، پاک است؛چنان که می فرماید: «لا یاتیه الباطل من بین یدیه ولا من خلفه». همین امر سبب نامگذاری قرآن به «مطهره» است.
عناوین مرتبط
...

ویکی واژه

مطهرة
ابریق، آفتابه.
فال گیر
بیا فالت رو بگیرم!!! بزن بریم