کالسکه
فرهنگ معین
فرهنگ عمید
۲. وسیلۀ نقلیۀ کوچک چرخ دار برای حمل نوزادان.
فرهنگ فارسی
( اسم ) گردونه ای مرکب از یک اطاق چهار چرخه ( که در داخل آن مسافران نشینند ) و جای کالسکه چی و چند اسب ( که اطاق را حمل کنند ) : [ انتشار سواری کالسکه و درشکه [ بزمان ناصر الدین شاه قاجار ) ] ( الماثر و اثار ۱٠٠ ) . یا کالسکه سرباز . کالسکه ای که سقف ندارد یا سقف آنرا بر داشته باشند .
دانشنامه عمومی
کالسکه معمولاً چهار چرخ دارد و توسط اسب و گاه الاغ کشیده می شود. کالسکه ها معمولاً سرپوشیده هستند.
کالسکه بچه نمونه کوچکی از کالسکه های بزرگ است که برای جابجایی کودکان در بیرون از خانه استفاده می شوند.
• ارابه
• درشکه
• کجاوه
• گاری
• گردونه
• Horse - drawn vehicle
• Horse harness
• Driving ( horse )
• Horseless carriage
دانشنامه آزاد فارسی
وسیلۀ نقلیه ای با چهار چرخ که اسب آن را می کشد و برای حمل مسافر به کار می رود. معمولاً هر کالسکه از اتاقکی اغلب مسقّف، که روی فنر قرار دارد و دو طرف آن در دارد و در جلو و عقب آن صندلی تعبیه شده، و یک جایگاه مرتفع نیز برای سورچی، که به جلو اتاقک متصل است، تشکیل می شود. کالسکه نخستین بار در قرن ۱۴م، در روستایی به نام کوچ، واقع در شمال غربی مجارستان، به کار گرفته شد. اوایل کالسکه را بسیار مجلل می ساختند و بیشتر نجبا و خانواده های سلطنتی اروپا برای رسیدگی به امور دولتی از آن استفاده می کردند. اتاق کالسکه های اولیه را روی پایه های آهنی نصب می کردند و به جای فنر از تسمه های چرمی استفاده می شد. نخستین کالسکه ها در حدود ۱۵۶۰ به انگلستان رسیدند و چیزی نگذشت که الیزابت اول صاحب نخستین کالسکۀ سلطنتی شد. در اواخر قرن ۱۶ کالسکه جای خود را به دلیجان داد که وسیله ای عمومی برای حمل مسافر و کالا بود. سپس، اتومبیل جای کالسکه و دلیجان را گرفت. امروزه فقط در برخی مراسم های تشریفاتی و در برخی شهرهای توریستی، برای جلب و گردش مسافران، از کالسکه استفاده می شد. کامل ترین مجموعۀ کالسکه های سلطنتی در لیسبون پرتغال نگهداری می شود. نیز ← ارابه؛ درشکه
ویکی واژه
چهارچرخهای که برای حمل و نقل کودک شیرخواره به کار میرود.