کابینه

لغت نامه دهخدا

کابینه. [ ن ِ ] ( فرانسوی ، اِ ) اطاق دفتر. دفتر. || هیئت وزیران. مجموع وزراء. دولت. || مستراح. مبال ( در تداول ). به هر سه معنی در فارسی مستعمل است.

فرهنگ معین

(نِ ) [ فر. ] (اِ. ) ۱ - دفتر، اتاق کار. ۲ - مجموع وزیران یک دولت .

فرهنگ عمید

هیئت دولت، هیئت وزیران.

فرهنگ فارسی

دفتر، اطاق کار، اطاق خلوت، اطاق کوچک، دبیرخانه، هیئت دولت، هیئت وزیران
( اسم ) ۱ - اطاق کار دفتر . ۲ - دبیر خانه دارالانشائ . یا رئیس کابینه . رئیس دفتر . ۳ - مجموع وزیران یک دولت هیئت دولت : [ غلت دیگر زد کابینه و شد توده برون صدر اعظم را میدان عمل یکسره شد ] . ( بهار ) یا کابین. وزیران ( وزرائ ) . ۴ - مستراح مبال .
دفتر هیات وزیران

دانشنامه آزاد فارسی

کابینه (cabinet)
(در لغت، به معنی «اتاقی کوچک که حکایت از حفظ اسرار دارد») در سیاست، گروهی از وزیرانِ عهده دارِ بالاترین مقام های اجرایی کشور و تعیین کنندۀ خط مشی حکومت. در انگلستان، نظام کابینه از دورۀ خاندان استوارت در قرن۱۷م پاگرفت. در دورۀ سلطنت ویلیام سوم این رسم جاافتاد که شاه وزیران خود را از اعضای حزبی که در پارلمان اکثریت کرسی ها را در اختیار دارد انتخاب کند. در ایالات متحدۀ امریکا، برخلاف انگلستان، کابینه ابتکار قانون گذاری را در دست ندارد و اعضای آن، که رئیس جمهور آنان را به کار می گمارد، نباید عضو کنگره باشند. اصطلاح کابینه از ۱۷۹۳ در ایالات متحده رواج یافت. در ایران این اصطلاح ظاهراً بعد از انقلاب مشروطه رواج یافت و به آن «هیئت وزیران» هم می گویند.

ویکی واژه

دفتر، اتاق کار.
مجموع وزیران یک دولت.
فال گیر
بیا فالت رو بگیرم!!! بزن بریم