مشتعل

لغت نامه دهخدا

مشتعل. [ م ُ ت َ ع ِ ] ( ع ص ) شعله زن. سوزان به زبانه کشی. ( از غیاث ) ( از آنندراج ). برافروخته. شعله زن. زبانه کش و روشن. ( از ناظم الاطباء ). ملتهب. زبانه زن. زبانه زنان. شعله ور. سوزان. برافروخته. ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ).
- مشتعل شدن ؛گُر گرفتن. زبانه کشیدن آتش. الو گرفتن. درگرفتن. ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ).
- مشتعل کردن ؛ برافروختن. افروختن.

فرهنگ معین

(مُ تَ عِ ) [ ع . ] (اِفا. ) برافروخته ، شعله ور، سوزان .

فرهنگ عمید

برافروخته، شعله ور، زبانه کش.

فرهنگ فارسی

آتش برافروخته، شعله ور، زبانه کش
( اسم ) شعله زن ( آتش ) برافروخته شعله ور .
فال گیر
بیا فالت رو بگیرم!!! بزن بریم