لغت نامه دهخدا
ماراتون. [ ت ُ ] ( اِخ ) روستائی در یونان و در چهل هزارگزی آتن است که به سبب پیروزی میلتیاد ، فرمانده سپاه یونان در 490 ق. م. بر نیروی ایران شهرت یافت. معروف است که قاصدی میخواست خبر این پیروزی را به مردم آتن برساند از شدت خستگی بمرد. ( از لاروس ).