لغت نامه دهخدا
- لبه از ظرفی یا جامه ای یا دیواری و غیره ؛ کنار. حاشیه. طرف و جانب آن.
- لبه شمشیر ؛ تیزنای آن.
|| آفتاب گردان ( در کلاه ) :
دوخته بر طرف کلاهش لبه
وان لبه بر شکل مه یکشبه.ایرج میرزا.- لبه دادن ( ظرف ) و لبه ندادن آن . رجوع به لب دادن شود.