لغت نامه دهخدا
فیلة. [ ی َ ل َ ] ( ع اِ ) ج ِ فیل. ( منتهی الارب ).
فیلة. [ ف َ ل َ ] ( ع مص ) خطا کردن. || ضعیف و سست گردیدن. || خطا کردن رای کسی در بازی فیال. || سست رای شدن مرد. ( منتهی الارب ). رجوع به فیلولة شود.
فیله. [ ل َ / ل ِ ] ( اِ ) پیله. ( فرهنگ فارسی معین ). رجوع به پیله شود.
فیله. [ ل ِ ] ( فرانسوی ، اِ ) گوشتی لطیف و لغزان که از آن مخصوصاً برای کباب استفاده کنند. ( فرهنگ فارسی معین ).