لغت نامه دهخدا
اختری. [ اَ ت َ ] ( اِخ ) مصطفی بن شمس الدین قره حصاری. یکی از علمای دوره سلطان سلیمان قانونی است. مولد او قره حصار صاحب است سپس به کوتاهیه هجرت کرده و در آنجا بتدریس پاره ای علوم مشغول بود. وفات او بسال 968 هَ. ق. است. در اکثر علوم خاصه در ادبیات عربی و علم لغت صاحب ید طولی بود. از تألیفات او یکی لغت مترجم عربی بترکی است بنام اختری و آن را دوبار تألیف کرده یکی بنام اختری کبیر و دیگری صغیر. و نیز او را مجموعه ای است در مسائل فقهیه بنام جامعالمسائل معروف به ام الفتاوی. و رجوع به قاموس الاعلام شود.