لغت نامه دهخدا
بریج. [ بْری / ب ِ ] ( انگلیسی ، اِ ) بازی دسته جمعی با ورق ، که در آن هر بازی کن همیشه یک تن شریک روبروی خود دارد و آن دو باید بنفع یکدیگر بازی کنند. در این بازی معمولاً چهار تن بازی کنند و 52 ورق دارد. نوعی بریج در قرن نوزدهم م. در خاور میانه معمول بود و از آنجا به اروپا و آمریکا وارد شد. اکنون منظور از بریج همان بازیی است که «هرلد س. وندربیلت » از مردم نیویورک در سال 1925 م. آنرا بعمل آورد. ( از فرهنگ فارسی معین ) ( از دایرةالمعارف فارسی ).