اخراجی

لغت نامه دهخدا

اخراجی. [ اِ ] ( ص نسبی ) منسوب به اِخراج :
آشفته زلف اوست هر جا تابی ست
دیوانه چشم اوست هر جاخوابی ست
زندانی آه ماست هر جا سوزی ست
اخراجی چشم ماست هر جا آبی ست.سودائی.

فرهنگ فارسی

( صفت ) منسوب به اخراج اخراج شده : اخراجی چشم ماست هر جا آبی است . ( سودایی . )
فال گیر
بیا فالت رو بگیرم!!! بزن بریم