اخاذ

لغت نامه دهخدا

اخاذ. [ اِ ] ( ع اِ ) ج ِ اخاذة. جای فراهم آمدن آب باران. آبگیر. آبگیری که در بیابان باشد. پاره ای ازآب سیل که در جائی مانده باشد. تالاب که در بیابان باشد. ( غیاث ). || حوض. || زمینی که شخص برای خود یا برای پادشاه جدا کند. || زمینی که امام بکسی دهد و ملک نباشد. ج ، اُخُذ.
اخاذ. [ اَخ ْ خا ] ( ع ص ) بسیار گیرنده. سخت گیرنده.

فرهنگ معین

(اَ خّ ) [ ع . ] (ص . ) رشوه گیر، باج گیر.

فرهنگ عمید

ویژگی کسی که اخاذی می کند.

فرهنگ فارسی

بسیارگیرنده، سخت گیرنده، رشوه گیرنده، باج گیر، کسی که بااصراروپررویی چیزی ازمردم بگیرد
( صفت ) بسیار گیرنده سخت گیرنده کسی که به سختی و پر رویی از مردم چیز بگیرد رشوه گیر باج ستان .
آبگیر تالاب که در بیابان باشد

ویکی واژه

رشوه گیر، باج گیر.
فال گیر
بیا فالت رو بگیرم!!! بزن بریم