سیگارت

لغت نامه دهخدا

سیگارت. [ رِ ] ( فرانسوی ، اِ ) سیگار. رجوع به سیگار شود. || قرقره باریک دارای نخی نازک ( نخ یا ابریشم ) که برای نازک دوزی و پس دوزی بکار میرود. ( فرهنگ فارسی معین ).

فرهنگ عمید

= سیگار

فرهنگ فارسی

( اسم ) ۱ - سیگار برگ . ۲ - گیلز کاغذی که در آن توتون برای کشیدن ریزند . ۳ - قرقره باریک دارای نخ نازک ( نخ یا ابریشم ) که برای نازک دوزی به کار میرود .
فال گیر
بیا فالت رو بگیرم!!! بزن بریم