زینهاردار

لغت نامه دهخدا

زینهاردار. ( نف مرکب ) امان دهنده و مهلت دهنده. ( ناظم الاطباء ). زینهاردارنده. زنهاردار. پای بند عهد و پیمان. وفادار. ( فرهنگ فارسی معین ). || امانت دار. امین. مؤتمن. ( یادداشت بخط مرحوم دهخدا ) :
او هست گویی ای عجبا زینهاردار
وین حق زایران ، بر او زینهارها.لامعی جرجانی.رجوع به زنهار و زینهار و ترکیبهای آن دو شود.

فرهنگ معین

( ~. ) (ص فا. ) وفادار، پای بند به عهد و پیمان .

فرهنگ فارسی

۱ - پای بند به عهد و پیمان وفادار . ۲ - امین مقابل زینهار خواری .

ویکی واژه

وفادار، پای بند به عهد و پیمان.
فال گیر
بیا فالت رو بگیرم!!! بزن بریم