لغت نامه دهخدا ( رثآء ) رثآء. [ رَآ ] ( ع ص ) نعجة رثآء؛ نعت است ازرُث ْء، به معنی سیاهی سپیدی آمیخته. ( منتهی الارب ).
فرهنگ معین (رَ ) [ ع . ] ۱ - (مص ل . ) گریستن بر مرده . ۲ - سوک سرود، شعر گفتن برای مرده با تأسف و اندوه . ۳ - (اِمص . ) مرده ستایی ، مویه گری .