تندکار

لغت نامه دهخدا

تندکار. [ ت ُ ] ( ص مرکب ) سریعالعمل. مقابل کندکار. ( یادداشت بخط مرحوم دهخدا ).
فال گیر
بیا فالت رو بگیرم!!! بزن بریم