بخشیدنی

لغت نامه دهخدا

بخشیدنی. [ ب َ دَ ] ( ص لیاقت ) چیزی که قسمت کردن آن واجب است. واجب القسمه. ( از یادداشت مؤلف ). قسمت کردنی :
زن و خانه و چیز بخشیدنیست
تهی دست کس با توانگر یکیست.
فردوسی ( شاهنامه چ بروخیم ج 8 ص 2302 ).
مزدک گفت مال بخشیدنی است میان مردمان. ( سیاست نامه خواجه نظام الملک ). || پیشکشی. هدیه. ( از ولف ). آنچه در خور بذل و بخشش باشد :
چو بخشیدنی باشد و تخت عاج
نخواهم ز گیتی از این پس خراج.فردوسی.ز گستردنی هم ز پوشیدنی
بباید بهایی و بخشیدنی.فردوسی.

فرهنگ فارسی

چیزی که قسمت کردن آن واجب است قسمت کردنی .
فال گیر
بیا فالت رو بگیرم!!! بزن بریم