در متون و کتیبههای آشوری منقور است و اذعان شده نام یکی از بُتها یا خدایان ماننا بودهاست، که گاهی از یکدیگر ربوده میشد[۱]. اَیلانی یا اِیلانی بسیار به کلمه «ایرانی» شباهت دارد و فقط حرف «ل» که جایز نیز هست به حرف «ر» تغییر داده شود، اصطلاح ایرانی محرز میگردد. ↑ کتیبه شامشیآدادپنجم، ایلانی به معنی خدایان و در سالنامه تیگلتپیلسر سوم نیز مشاهده و احیاء میشود.