حمد الله
این عبارت به زبان عربی به معنای سپاس ویژهٔ خداست است. این عبارت همچنین به عنوان تَحْمِید یا حَمْدَلَة شناخته می‌شود. نسخه طولانی‌تر این عبارت، ٱلْحَمْدُ لله رَبِّ ٱلْعَالَمِینَ، به معنای تمام ستایش‌ها از آنِ خدا، پروردگار جهان‌هاست می‌باشد. استفاده از این عبارت در میان مسلمانان و همچنین عرب‌زبانان مسیحی و یهودی رایج است، اما مسلمانان به دلیل اهمیت ویژه این عبارت در متون قرآن و احادیث پیامبر اسلام، بیشتر از آن بهره می‌برند. در روایتی از پیامبر آمده است که هر کار مهمی که با الحمدلله آغاز نشود، به سرانجام نمی‌رسد و نامبارک است. به همین دلیل، کتاب‌ها، نامه‌ها، خطبه‌ها و سخنرانی‌ها معمولاً با الحمدلله آغاز می‌شدند. این موضوع به قدری رایج بود که خطبه معروف ابن زیاد در بصره به دلیل عدم وجود الحمدلله در آغاز، به عنوان خطبة بَتراء شناخته شد. همچنین حمدالله مستوفی، شاعر و مورخ ایرانی از قزوین در قرن هشتم هجری، مؤلف دایرةالمعارف فارسی به نام نزهت القلوب و همچنین آثار دیگری چون تاریخ گزیده و ظفرنامه است. ظفرنامه تاریخ منظوم پس از اسلام را به سبک شاهنامه روایت می‌کند.
مترادف‌ها
سپاس از خدا، ستایش خداوند
جمله سازی با حمد الله
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 در ابتدای هر سخنرانی یا نوشته‌ای، مسلمانان معمولاً با عبارت حمد الله، خداوند را برای تمام نعمت‌ها و عطایای بی‌شمارش ستایش می‌کنند.
💡 او پس از اتمام موفقیت‌آمیز پروژه بزرگ خود، با صدای بلند حمد الله گفت تا قدردان لطف الهی در لحظات سخت و دشوار باشد.
💡 ذکر مداوم حمد الله در زندگی روزمره می‌تواند به آرامش روحی و سپاسگزاری عمیق از تمام داشته‌های مادی و معنوی انسان کمک کند.
