این جمله بیشتر به صورت ضربالمثل یا شوخی به کار میرود که به معنای این است که دوستی یا رفاقت باید پایدار باشد اما در اینجا به صورت منفی گفته شده که چنین رفاقتی ماندگار نیست یا وجود ندارد. در کل میتواند به بیثباتی یا کوتاه بودن روابط دوستانه اشاره کند.