نشانه ماضی استمراری

نشانه ماضی استمراری در دستور زبان فارسی به علامتی گفته می‌شود که زمان وقوع عملی را که در گذشته به طور مداوم ادامه داشته نشان می‌دهد، مانند «داشت می‌رفت» که فعل را در حال استمرار در گذشته بیان می‌کند.