شاعر پارسی گوی هندی

منظور شاعران فارسی‌زبانی است که در سرزمین هند (به ویژه دوره‌های صفوی و گورکانی) به خلق آثار ادبی می‌پرداختند. این شاعران اغلب آثاری غنی و قابل توجه در زبان فارسی تولید کردند که بخشی از ادب فارسی به شمار می‌رود.