در فرهنگ ایرانی قدیم واحدهای مختلفی برای اندازهگیری مسافت وجود داشت مانند "فرسنگ" یا "دروغ" که هر کدام مقدار مشخصی بر حسب فاصلههای طبیعی یا انسانی داشتند. فرسنگ معمولاً حدود ۶۰۰۰ قدم یا کمی بیشتر بود و برای اندازهگیری مسافتهای طولانی استفاده میشد.
