بدیهی پنداشتن

یعنی چیزی را از پیش روشن، مسلم یا معلوم فرض کردن؛ بدون آن‌که آن را بررسی یا اثبات کنیم. این عبارت بیشتر در مقام نقد به کار می‌رود، وقتی گوینده می‌خواهد بگوید مطلبی را نباید خودبه‌خود مسلم گرفت.