فعلی که میتوان آن را در زمانها، اشخاص، شمار و حالات مختلف صرف یا تغییر داد، مثلاً فعل «رفتن» که در زمان حال، گذشته، امر و غیره شکلهای متفاوتی دارد. این فعلها پایه اصلی ساختارهای زبانی هستند.
فعلی که میتوان آن را در زمانها، اشخاص، شمار و حالات مختلف صرف یا تغییر داد، مثلاً فعل «رفتن» که در زمان حال، گذشته، امر و غیره شکلهای متفاوتی دارد. این فعلها پایه اصلی ساختارهای زبانی هستند.