عموم و اطلاق

دو اصطلاح فقهی و زبان‌شناختی که "عموم" به معنای فراگیر بودن و شامل اکثر موارد است و "اطلاق" به معنای بدون قید و شرط بودن در بیان یک حکم یا عبارت. در فقه برای تعیین میزان شمول حکم‌ها و نصوص کاربرد دارند.