برقرار بودن
برقرار بودن به معنای وجود داشتن، ادامه داشتن یا فعلیت داشتن چیزی است. این واژه معمولاً در توصیف وضعیت ثبات، وجود ارتباط، قانون یا رابطه به کار میرود و نشاندهنده پایداری و استمرار آن است.
مترادفها
پایداری، استمرار، تداوم
متضادها
نبودن، از بین رفتن، زوال یافتن