اقالیم سبعه
به معنای «هفت اقلیم» است. در جغرافیا و ادب کهن فارسی، ایران و جهان به هفت اقلیم تقسیم شده بود که هر اقلیم دارای ویژگیهای جغرافیایی و اقلیمی خاص خود بود. این مفهوم در کتب قدیمی مانند تاریخ طبری و شاهنامه فردوسی به کار رفته است.
جمله سازی با اقالیم سبعه
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 در متون جغرافیای قدیمی، مفهوم اقالیم سبعه برای تقسیمبندی بخشهای مختلف جهان شناخته شده بود که هر کدام ویژگیهای اقلیمی خاصی داشتند.
💡 جغرافیدانان باستان با بررسی دقیق اقالیم سبعه سعی داشتند نقشههای دقیقی از پراکندگی گیاهان و حیوانات در مناطق مختلف جهان تهیه کنند.
💡 مطالعه نظریه اقالیم سبعه در تاریخ علم، نشاندهنده تلاش انسانهای اولیه برای درک نظم حاکم بر تغییرات آب و هوایی در زمین است.