یعنی بزرگان؛ جمعِ بزرگ و بهویژه افراد نامدار، مهم و صاحبمقام. در فارسی کهن و متون ادبی، برای اشاره به اشراف، ریشسفیدان یا افراد برجسته به کار میرفته است.
یعنی بزرگان؛ جمعِ بزرگ و بهویژه افراد نامدار، مهم و صاحبمقام. در فارسی کهن و متون ادبی، برای اشاره به اشراف، ریشسفیدان یا افراد برجسته به کار میرفته است.