واژههای اغوز و ماغوز که به احتمال زیاد به زبانهای غیر عربی مربوط میشوند، به یأجوج و مأجوج در زبان عربی تبدیل شدهاند. یأجوج و مأجوج در متون دینی به عنوان دو گروه از مردم یا موجودات وحشی معرفی شدهاند که در زمانهای آخرالزمان فساد زیادی به بار خواهند آورد. این نامها در قرآن و دیگر متون دینی به عنوان نشانههایی از حوادث آخرالزمان ذکر شدهاند.
تعریف یأجوج و مأجوج:
آنها به عنوان دو قوم یا گروه از مردم شناخته میشوند که در متون دینی و فرجامشناسی ادیان یهودیت، مسیحیت و اسلام به عنوان عامل فساد و آشوب در آخرالزمان معرفی شدهاند. آنها در برخی متون به عنوان دو شخصیت و در برخی دیگر به عنوان دو منطقه جغرافیایی توصیف شدهاند.
منابع دینی:
در قرآن، یأجوج و مأجوج در دو سوره مورد اشاره قرار گرفتهاند:
سوره کهف (آیات ۹۳ تا ۹۸): در این آیات داستان ذوالقرنین نقل میشود که برای جلوگیری از فساد یأجوج و مأجوج، دیواری از آهن مذاب بین آنها و مردم ایجاد میکند. این دیوار در روز قیامت از بین خواهد رفت.
سوره انبیاء (آیات ۹۵ تا ۹۷): در این سوره به ممنوعیت ورود یأجوج و مأجوج به شهری که خداوند آن را نابود کرده اشاره میشود و بیان میشود که این ممنوعیت تا زمان آزاد شدن یأجوج و مأجوج ادامه خواهد داشت.
نقش در فرجامشناسی:
آنها در متون فرجامشناسی به عنوان نشانههایی از پایان زمان و وقوع حوادث بزرگ و نابودی مطرح میشوند. آنها به عنوان نیروهای بیرحم و ویرانگر در نظر گرفته میشوند که در زمان نزدیک به قیامت، فساد زیادی را در زمین به وجود خواهند آورد.
