اوباردن

اوباردن. [ اَ دَ ] ( مص ) فرودادن. بلعیدن. اوباریدن. رجوع به اوباریدن شود.

(اَ دَ ) (مص م. ) اوباریدن، بلعیدن.

بلع کردن، بلعیدن، فروبردن به حلق، ناجویده فرو بردن: به دشت ار به شمشیر بگذاردم / از آن بِه که ماهی بیوباردم (رودکی: ۵۴۳ )، ایمن مشو از زمانه زیراک او / ماری ست که خشک و تر بیوبارد (ناصرخسرو: ۲۵۳ ).

( مصدر ) خواهد اوبارد بیوبار اوبارنده اوبارده ) نا جویده فرو بردن بلع کردن بلعیدن.

اوباریدن، بلعیدن.