لغت نامه دهخدا
پالوایه. [ ی َ/ ی ِ ] ( اِ ) پالوانه. پرستوک. ( برهان ):
آب و آتش بهم نیامیزد
پالوایه ز خاک بگریزد.عنصری.و رجوع به پالوانه شود.
پالوایه. [ ی َ/ ی ِ ] ( اِ ) پالوانه. پرستوک. ( برهان ):
آب و آتش بهم نیامیزد
پالوایه ز خاک بگریزد.عنصری.و رجوع به پالوانه شود.
( اسم ) پالوانه ۱ و ۲.