لغت نامه دهخدا
فراهختن. [ ف َ هَِ ت َ ] ( مص مرکب ) فراهیختن. آویختن. || تربیت نمودن. ادب کردن. ( برهان ). || بیرون آوردن. بیرون کردن. اخراج. ( یادداشت به خط مؤلف ).
فراهختن
فرهنگ معین
(فَ هِ تَ ) (مص م. ) نک فراهیختن.
ویکی واژه
نک فراهیختن.
فراهختن. [ ف َ هَِ ت َ ] ( مص مرکب ) فراهیختن. آویختن. || تربیت نمودن. ادب کردن. ( برهان ). || بیرون آوردن. بیرون کردن. اخراج. ( یادداشت به خط مؤلف ).
(فَ هِ تَ ) (مص م. ) نک فراهیختن.
نک فراهیختن.
