غلیگر

غلیگر. [ غ ِ گ َ ] ( ص مرکب ) گِلکار. ( فرهنگ جهانگیری ). استاد گِلکار و بنا. غلیغر. ( برهان قاطع ). گلگر. رجوع به غلیغر و بنّاء شود.