لغت نامه دهخدا
شودح. [ ش َ دَ ] ( ع ص ) شوذح. ناقه شودح؛ ماده شتر دراز بر روی زمین. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ).ماده شتر دراز. ( مهذب الاسماء ). رجوع به شوذح شود.
شودح. [ ش َ دَ ] ( ع ص ) شوذح. ناقه شودح؛ ماده شتر دراز بر روی زمین. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ).ماده شتر دراز. ( مهذب الاسماء ). رجوع به شوذح شود.