لغت نامه دهخدا
( ذات الرایة ) ذات الرایة. [ تُرْ را ی َ ] ( اِخ ) زنی می فروش که بر در خانه خویش رایت یا رایتها افراشته بود نشانه می فروشی خویش را. و او را ذات الرایات نیز نامند. ( المرصع ).
( ذات الرایة ) ذات الرایة. [ تُرْ را ی َ ] ( اِخ ) زنی می فروش که بر در خانه خویش رایت یا رایتها افراشته بود نشانه می فروشی خویش را. و او را ذات الرایات نیز نامند. ( المرصع ).