دأداء

«داءداء» واژه‌ای عربی است که بیشتر به عنوان صفت برای توصیف «شب بسیار تاریک» به کار می‌رود. این کلمه معمولاً در ترکیب با «لیلة» آمده و به شبی اشاره دارد که تاریکی آن شدید و عمیق است. در منابع لغوی، «داءداء» و صورت‌های دیگری مانند «داءداة» و «داءداءة» نیز با همین معنا ذکر شده‌اند. علاوه بر این، این واژه گاهی به بخش‌های پایانی ماه قمری اشاره دارد و برای شب‌های آخر ماه به‌کار می‌رود، به‌ویژه شب‌های بیست‌وپنجم تا بیست‌ونهم. در برخی کاربردها، «داءداء» به سه شب پایانی ماه نیز گفته شده است. این واژه همچنین می‌تواند به معنای «آخر ماه» یا «پایان شب‌های ماه» باشد و از این جهت کاربرد زمانی نیز دارد. در برخی منابع دیگر، معانی گسترده‌تری مانند «قضا» یا حتی «فضای فراخ میان قلعه‌ها و دره‌ها» نیز برای آن ذکر شده است. با این حال، رایج‌ترین و شناخته‌شده‌ترین معنی آن همان «شب بسیار تاریک» است. جمع این واژه «دآدی» آمده و در متون کهن عربی و فارسی دیده می‌شود.