لغت نامه دهخدا
خشین سار. [ خ َ ] ( اِ مرکب ) نوعی از مرغابی باشد که پشت او سیاه رنگ و بر میان سر خال سپیدی دارد و او را خشین سار به جهت آن گویند که بباز سیاه رنگ می ماند چه خشین باز سیاه رنگ و سار بمعنی «مانند» باشد. ( برهان قاطع ):
از آن کردار کو مردم رباید
عقاب تیز نر باید خشین سار.دقیقی.برگهای رز چون پای خشین ساران
زرگون ایدون همچون رخ بیماران.منوچهری.