تئق

لغت نامه دهخدا

تئق. [ ت َ ءِ ] ( ع ص ) بدخو. ( نصاب الصبیان ). شتابنده ببدی. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ): انت تئق و انا مئق فکیف نتفق. یضرب للمختلفین اخلاقاً. ( منتهی الارب ) ( قطر المحیط ) ( ناظم الاطباء ). رجوع به تأق شود.

فاک یعنی چه؟
فاک یعنی چه؟
گاییدن یعنی چه؟
گاییدن یعنی چه؟
فال امروز
فال امروز