استصحاب معلوم التاریخ

دانشنامه اسلامی

[ویکی فقه] استصحاب معلوم التاریخ به استصحاب شیء دارای زمان حدوثِ معلوم اطلاق می شود.
استصحاب معلوم التاریخ، مقابل استصحاب مجهول التاریخ می باشد و به استصحابی گفته می شود که مستصحب آن، امری حادث و تاریخ حدوث آن معلوم می باشد.
توضیح
در مواردی که اصل حدوث حادث مسلّم و زمان حدوث آن نیز معین باشد، اگر آن حادث با حادث دیگری مقایسه شود، و آن دومی نیز معلوم التاریخ باشد، حکم آن روشن است، و نیازی به استصحاب نیست، مثل این که شخص بداند آب حوض در روز شنبه کُر بوده و در روز یک شنبه نیز نجاستی در آن افتاده است. اما اگر آن حادث دوم مجهول التاریخ باشد، مثل این که شخص نداند قبل از روز شنبه، نجاست در آب افتاده است یا بعد از آن، احکامی دارد که در کتاب های اصول از آن بحث شده است.در کتاب « فرائد الاصول » آمده است:«و ان کان احدهما معلوم التاریخ، فلا یحکم علی مجهول التاریخ الا باصالة عدم وجوده فی تاریخ ذلک لا تأخر وجوده عنه بمعنی حدوثه بعده... ».

جمله سازی با استصحاب معلوم التاریخ

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب

💡 در مباحث فقهی و اصولی، قاعده استصحاب معلوم التاریخ زمانی به کار می‌رود که بخواهیم وضعیت موجود را بر اساس گذشته‌ای مشخص حفظ کنیم.

💡 استفاده از اصل استصحاب معلوم التاریخ در استنباط احکام شرعی نیازمند دقت بسیار بالا در تشخیص تاریخ دقیق وقوع رویدادهای مورد نظر در مسئله است.

💡 فیلسوفان و اصولیون در بحث‌های پیچیده خود، گاهی از استصحاب معلوم التاریخ برای اثبات تداوم یک حالت مشخص در زمان‌های مختلف استفاده می‌کنند.

کلمات مرتبط

پیشنهاد شما
پیشنهادهای کاربران