ابن بیلیک احمد شهاب الدین محسنی

[ویکی فقه] اِبْن ِ بَیْلیک، احمد شهاب الدین محسنی (۲۴ محرم ۶۹۹ -۷۵۳ق / ۲۱ اکتبر ۱۲۹۹-۱۳۵۲م )، شاعر، ادیب، فقیه شافعی و امیر منطقه دمیاط بود.
ابن بیلیک در اسکندریه به دنیا آمد. پدر وی بدرالدین بیلیک بن عبدالله محسنی، «نایب » (والی ) اسکندریه و برادرش ناصرالدین در ۷۴۲ق /۱۳۴۱م «نایب » قاهره بود. پس از آنکه ناصرالدین مغضوب واقع شد، وی را به طرابلس و احمد را به دمشق تبعید کردند.
ابن تغری بردی، یوسف، المنهل الصافی، به کوشش احمد یوسف نجاتی، ج۱،ص۲۴۰-۲۴۱،قاهره، ۱۳۷۵ق /۱۹۵۶م.
از ابن بیلیک چندین کتاب به صورت خطی در کتابخانه های جهان موجود است:۱. الجواهر الثمین فی نخب سیرالامین، رساله ای در سیره نبوی است که نسخه ای از آن در کتابخانه فاتح موجود است
عبدالبدیع، لطفی، ج۲، ص۱۱۲، فهرس المخطوطات المصورة، قاهره، ۱۹۵۶م.
(۱) ابن تغری بردی، یوسف، المنهل الصافی، به کوشش احمد یوسف نجاتی، قاهره، ۱۳۷۵ق /۱۹۵۶م.(۲) ابن حجر، احمد، الدرر الکامنة، حیدرآباد دکن، ۱۳۹۲ق / ۱۹۷۲م.(۳) حاجی خلیفه، کشف الظنون، استانبول، ۱۹۴۱م؛(۴) عبدالبدیع، لطفی، فهرس المخطوطات المصورة، قاهره، ۱۹۵۶م.(۵) عبدالرزاق احمد، سالم، فهرس مخطوطات مکتبة الاوقاف العامة فی الموصل، بغداد، ۱۳۹۶ق /۱۹۷۶م.(۶) مقریزی، احمد، السلوک، به کوشش محمد مصطفی زیاده، قاهره، ۱۹۵۸م.(۷)سید، خطی؛