مضاجه

ضاجضاجة ) مضاجة. [ م ُ ضاج ْ ج َ ]( ع مص ) با یکدیگر شور و شغب کردن. ( تاج المصادر بیهقی ). همدیگر شور و غوغا نمودن و بانگ و فریاد کردن ونزاع و خصومت نمودن. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ) ( آنندراج ) ( از ناظم الاطباء ). و رجوع به ضجاج شود.