ابن خفاجا شهاب الدین احمد بن موسی صفدی

[ویکی فقه] اِبن خَفاجا، شهاب الدین احمد بن موسی صَفَدی (د ۷۵۰ق / ۱۳۴۹م )، محدث و فقیه شافعی می باشد.
وی از مردم صَفَدْ (شهری در فلسطین ) بوده و در همان جا رشد و کمال یافته است، اما پس از مدتی به یکی از آبادیهای صَفَد نقل مکان کرد و در همان جا به کار تألیف و عبادت و افتاء پرداخت.
ابن حجر عسقلانی، احمد، الدرر الکامنة، ج۱، ص۳۸۱، حیدرآباد دکن، ۱۳۹۲ق /۱۹۷۲م.
وی از ابن زملکانی (د ۷۲۷ق / ۱۳۲۷م ) و دیگران فقه و حدیث آموخت. او را در بعضی از ابواب فقه مانند ارث و وصیت چیره دست دانسته اند.
ا بن قاضی شهبه، ابوبکر، طبقات الشافعیة، ج۳، ص۱۷، به کوشش عبدالعلیم خان، حیدرآباد دکن، ۱۳۹۹ق /۱۹۷۹م.
به نظر می رسد که وی زندگی را به قناعت و سادگی به سرآورده است. از این رو، چنانکه آورده اند، هرگز منصب و مقامی نپذیرفت و هیچ گونه مستمری از کسی دریافت نکرد.
وضعیت زندگی
...