لغت نامه دهخدا
مخاطالشیطان. [ م ُ طُش ْ ش َ ] ( ع اِ مرکب ) آنچه شبیه خانه عنکبوت در نیمروز از بالا فرودآید یاآنچه بیننده هوا را در نیمروز نمایان شود یا آنچه نظر را بعد از دیدن آفتاب عارض گردد. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( از اقرب الموارد ). آنچه در نیمروز در چشمه آفتاب به نظر بیننده می آید. ( ناظم الاطباء ). آنچه در گرمگاه بیند از خورشید چون تار عنکبوت. ( مهذب الاسماء ). و رجوع به غزل السعالی و حجر الفتیله در همین لغت نامه شود. || چیزی است که با بعضی احجار می باشد و در آتش نمی سوزد و ضماد او در تحلیل و ردع اورام حاره و بارده قوی الاثر است. ( تحفه حکیم مؤمن ).
