متضوک
لغت نامه دهخدا
متضوک.[ م ُ ت َ ض َوْ وِ ] ( ع ص ) آلوده در پلیدی خود. ( آنندراج ). آلوده شده در پلیدی خود. ( ناظم الاطباء ) ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). و رجوع به تضوک شود.
متضوک.[ م ُ ت َ ض َوْ وِ ] ( ع ص ) آلوده در پلیدی خود. ( آنندراج ). آلوده شده در پلیدی خود. ( ناظم الاطباء ) ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). و رجوع به تضوک شود.