لغت نامه دهخدا
طران نویان. [ ] ( اِخ ) در جامعالتواریخ رشیدی چ بلوشه ص 569 آمده: و ملک تیمور بجای او دختر طران نویان پسرزاده اولاد قرنویان از چلا بربستد... و در حاشیه همان صفحه آمده: نسخه طانی، طران؛ طای ( دای ) معروف کلمه چینی تهای که دهای تلفظ میشد و در عصر مغول بمعنی بزرگ بود.
