لغت نامه دهخدا
حسین جزائری. [ ح ُ س َ ن ِ ج َ ءِ ] ( اِخ ) ابن محمودبن احمدبن محمدرضابن علی جزائری شوشتری خرم آبادی. در جمادی الثانی 1323 هَ. ق. 1905/ م. درگذشت. او راست:«نجوم العلوم ». ( اعیان الشیعه ) ( معجم المؤلفین ).
حسین جزائری. [ ح ُ س َ ن ِ ج َ ءِ ] ( اِخ ) ابن رضابن علی اکبربن عبداﷲ شوشتری نجفی فقیه اصولی بود. در شوشتر متولد شد و درنجف به سال 1291 هَ. ق. درگذشت. اوراست: فواکه الاحکام و جز آن. ( اعلام الشیعه قرن سیزدهم هجری ص 392 ) ( معجم المؤلفین از اعیان الشیعه ).
حسین جزائری. [ ح ُ س َ ن ِ ج َ ءِ ] ( اِخ ) ابن عبدالکریم بن محمد جوادبن عبداﷲ جزائری موسوی شوشتری فقیه بوده است. در کاظمین 1246 هَ. ق. 1830/ م. درگذشته. تألیفاتی دارد. ( اعلام الشیعه قرن سیزدهم هجری. ص 398 ) ( معجم المؤلفین ).
