ناوباوه
لغت نامه دهخدا
ناوباوه. [ با وَ / وِ ] ( اِ مرکب ) باکوره. نوباوه. نوآورده. میوه نو. ( یادداشت مؤلف ). رجوع به نوباوه شود.
فرهنگ فارسی
( اسم ) میوه نونوباوه.
ناوباوه. [ با وَ / وِ ] ( اِ مرکب ) باکوره. نوباوه. نوآورده. میوه نو. ( یادداشت مؤلف ). رجوع به نوباوه شود.
( اسم ) میوه نونوباوه.