ملمذ

لغت نامه دهخدا

ملمذ. [ م ِ م َ ] ( ع ص ) دروغگوی که آنچه گوید نکند. ( منتهی الارب ). دروغگوی. یار دروغگو. ( از ناظم الاطباء ).

دروغگوی که آنچه گوید نکند.