هانی بن عروة المرادی، از یاران وفادار و شخصیت برجسته کوفه، که نام کاملش هانی بن عروة بن الفضفاض بن عمران بن ابی العاص مرادی کوفی بود، ریاست قبیله بنی مراد را در کوفه بر عهده داشت و از زمره صحابه و یاران نزدیک حضرت علی بن ابی طالب (ع) محسوب میشد. جایگاه محوری وی در جامعه کوفه زمانی اهمیت یافت که مسلم بن عقیل، فرستاده ویژه حضرت حسین بن علی (ع) به سوی کوفه، برای انجام مأموریت خطیر خود به آن شهر وارد شد. هانی بن عروة، با شجاعت و پایبندی به عهد و پیمان، مسلم بن عقیل را در خانه خود پناه داد و با تلاش فراوان سعی در مخفی نگه داشتن او از دید عوامل حکومت عبیدالله بن زیاد، حاکم وقت بصره و کوفه، داشت. این حمایت قاطعانه، سرآغاز رخدادهای تلخی بود که سرنوشت وی و مسلم بن عقیل را رقم زد.
نقطه عطف این واقعه، رویارویی با عبیدالله بن زیاد و نقش جاسوسی بود. عبیدالله بن زیاد، که از جایگاه و نفوذ هانی در کوفه آگاه بود، برای کسب اطلاع از وضعیت و شاید اعمال نفوذ، به عیادت وی رفت. در این ملاقات، هانی بن عروة از مسلم بن عقیل خواست تا در اقدامی ضربتی، به زندگی ابن زیاد پایان دهد، اما مسلم بن عقیل این پیشنهاد را نپذیرفت. با این وجود، دسیسهها ادامه یافت؛ ابن زیاد، جاسوسی به نام معقل کوفی را به خانه هانی فرستاد. معقل کوفی، پس از کسب اطلاعات دقیق، محل اختفای مسلم بن عقیل را به ابن زیاد گزارش داد که این خیانت منجر به دستگیری و زندانی شدن مسلم بن عقیل گردید.
سرانجام، وفاداری هانی به اهل بیت (ع) به بهای جان او تمام شد. پس از دستگیری، هانی بن عروة به دارالاماره کوفه برده شد و در آنجا با عبیدالله بن زیاد گفتگوهای تندی را تجربه کرد که نشان از صلابت و عدم عقبنشینی او داشت. نهایتاً، بر اساس فرمان ابن زیاد، مسلم بن عقیل بر فراز بام دارالاماره گردن زده شد. اندکی بعد، هانی بن عروة نیز دست بسته به بازار گوسفندفروشان برده شد و توسط رشید ترکی، غلام ابن زیاد، به شهادت رسید. این واقعه دردناک در روز ترویه (هشتم ذیالحجه سال ۶۰ هجری) رخ داد. مورخین سن هانی هنگام شهادت را ۸۳ و در روایتی دیگر ۹۰ سال ذکر کردهاند. خبر شهادت هانی، در مسیر ذات عرق، به اطلاع حضرت حسین بن علی (ع) رسید و زمینهساز وقایع بعدی کربلا گردید.